پرورش کودک شاد و توانا

شکل‌گیری شخصیت کودک غالبا از طریق اتفاقات ناخواسته، عوامل ناهشیار و آموزه‌های نامرئی اطراف او رخ می‌دهد. بی‌توجهی به این رویدادها و غافل شدن از تاثیر ناخواسته و پنهانی این عوامل موجب می‌شود که والدین از واقعیت موجود فاصله گرفته و به مفروضه‌های ذهنی و موهوم پناه ببرند.

فرزندان ما در اغلب موارد نه از آنچه از خود عیان می‌کنیم، بلکه از آنچه در خود پنهان می‌کنیم اثر میپذیرنذ؛ آن‌ها نه به آنچه که به آن‌ها سفرش می‌کنیم، بلکه به آنچه آن‌ها را منع می‌کنیم، بیشتر راغب می‌شوند؛ آن‌ها نه از آنچه لفظا به آن‌ها می‌گوییم بلکه به آنچه قلبا باور داریم ایمان می‌آورند؛ آن‌ها نه آنچه را مه از خود نشان می‌دهیم، بلکه آنچه را که از آن‌ها نهان می‌کنیم، می‌بینند؛ آن‌ها نه آنچه را که به زبان می‌آوریم بلکه به آنچه به راستی هستیم گرایش می‌یابند؛ آن‌ها نه به آنچه در نمود ظاهری ما، بلکه به آنچه در بودِ باطنی ما نهادینه شده است اقتدا می‌کنند.

اگر والدین بتوانند، خواسته‌های خودخواهانه و انتظارات کمال‌گرایانه خود را به نفع مصالح، شایستگی‌ها و توانمندی‌های فرزند خود تغییر دهند آنگاه به تقوای تربیت فرزند که همان پرهیز از تحمیل تجربه نازیسته خود به فرزندان است دست یافته‌اند.

این چیزی است که بسیاری از افراد جامعه از کودکان انتظار دارند: اینکه مراقب، خلاق یا کنجکاو نباشند بلکه فقط به درستی رفتار کنند. یک کودک خوب از کودکی تا نوجوانی، کودکی است که برای ما بزرگ‌ترها دردسر زیادی نداشته باشد.

آیا آنچه انجام می‌دهیم با آنچه واقعا می‌خواهیم، سازگار است یا خیر؟ آیا اعمال روزمره من، به فرزندم کمک می‌کند تا تبدیل به آن فردی شود که من دوست دارم؟ آیا مطلبی که همین الان به فرزندم گفتم، به شاد شدن و عاقل و مستقل و خشنود بودن او کمک می‌کند؟ یا آیا شیوه‌ای که برای مواجهه با این شرایط به کار می‌برم، احتمال دستیابس به این نتایج را کم کند؟ اگر چنین است، به جای آن باید چه کنم؟

برخی اوقات اطاعت مکرر با ناسازگاری مرتبط است. در مقابل سطح معینی از مقاومت در برابر اقتدار والدین می‌تواند نشانه‌ای مثبت باشد.
اطلاعت احباری: ترس کودکان از والدین، آن‌ها را به انجام آنچه به آن‌ها گفته می‌شود، بلافاصله و بدون هیچ تأملی وامی‌دارد. بسیاری از درمانگران درباره عوارض هیجانی ناشی از نیاز بیش از حد به اطاعت از بزرگسالان و خشنود ساختن آنان به اظهارنظر پرداخته‌اند. آن‌ها خاطر نشان ساخته‌اند که کودکان خوش‌رفتار به آن‌چه والدینشان می‌خواهند تبدیل می‌شوند، اما اغلب به قیمت از دست دادن خودشان.

واداشتن کودکان به درونی‌سازی خواسته‌های ما و ارزش‌هایمان، به طوری که آنچه را ما می‌خواهیم، حتی بدون حضور ما هم انجام دهند، ضرورتا بهترین کار نیست. تلاش برای تقویت درونی‌سازی یا خودمنضبط بودن، ممکن است یه تلاش برای مدیریت رفتار کودکان از طریق کنترل از راه دور ارتقاء یابد. این موضوع فقط یک نسخه قدرتمند از اطاعت است. علاوه بر این، تفاوت زیادی بین کودکی که کاری را با اعتقاد به اینکه درست است و کودکی که آن را به خاطر یک حس اجبار انجام می‌دهد وجود دارد.

مهارت‌های زندگی 

مهم است کودکان در سال‌های اولیه زندگی بیشتر مهارت‌های زندگی را بیاموزند تا صرفا دانش کسب کنند. مهارت‌های اجتماعی، روابط کودکان را تحکیم کرده و به آنان کمک می‌کند تا با اعتمادبه‌نفس بیشتری زندگی کنند. مهارت‌های اجتماعی برای ایجاد روابط و حفظ آن ضروری است و داشتن آن‌ها، تعامل با دیگران را به فرآیندی موفقیتآمیز تبدیل می‌کند.

محیط دوستدار کودک

محیطی که در جامعه برای کودکان فراهم می‌کنیم، چه از نظر ظاهری و چه از نظر روانی، باید دوستدارکودک باشد. نحوه رفتار اقشار مختلف با کودکان در جامعه بسیار مورد اهمیت است و برای داشتن جامعه‌ای سالم‌تر، لازم است به صورت دستورالعمل به همه افرادی که به نوعی با کودکان سروکار دارند، افراد در شغل‌ها و جایگاه‌های مختلف اجتماعی، درمانی، پزشکی و تفریحی آموزش داده شود.

کودک، طبیعت و پرورش

چیدمان با عناصر طبیعی و وسایل ساده، باعث شکوفا شدن خلاقیت کودکان و مربیان می‌شوند. محیط زیبا و طبیعی بر آموزش کودکان تاثیر می‌گذارد

فضاهای آموزشی باید سرشار از خلاقیت باشند و برای افراد، امکان برداشت های متفاوت را فراهم آورند تا هر فرد بتواند از میان آن ها با توجه به شخصیت خود گزینش کند. از نورها و سایه‌ها و تغییر شرایط طبیعت بهره بگرید.

‌  برای فرزندپروری با بهترین روش‌های مترقیبه ژیوان مراجعه کنید

والدین یا مراقبان کودک، مسئولیت اصلی پرورش اخلاقی

و عاطفی او را بر عهده‌ دارند. به همین دلیل نقش مهم و

تاثیرگذاری را در تربیت اجتماعی و تأمین سلامت روانی

کودکان ایفا می‌کنند. شخصیت فرزندان در خانواده شکل

میگیرد و ۶ سال اول زندگی، در شکل گرفتن آینده

کودک بسیار موثر هستند.

ژیوان به گسترش دانش والدگری کمک می‌کند

به رشد همه جانبه کودکان توجه کنید

آموزش و پرورش کودکان مسئله‌ای همگانی است

بر اساس نظریات لوریس مالاگوتزی، آموزش و پرورش کودکان مسئله‌ای برای والدین، موسسات دولتی و جامعه است. به این‌ترتیب، نیازمند اتحاد و پاسخ‌گویی جامعه است که از مسائل کاملا فردی فراتر است. برای آموزش هر نکته باید آن را در سطح جامعه ترویج داد تا کودک آن را پیرامون خود ببیند، تجربه و لمس کند تا بعدها بتواند مبانی آن را در محیط درس پیگیری کند. نقش والدین در فراهم‌کردن محیط مناسب برای کودک بسیار زیاد است. نکته مهم در فعال‌کردن محیط، روندی است که از «ارایه» آغار می‌شود و سپس از راه جست‌وجو، تعامل فردی و گروهی، یادگیری اتفاق می‌افتد

 

 

تعامل فعال با محیط اجتماعی

یادگیری بر اساس نظریات ژان پیاژه، به عنوان تعامل فعال با محیط اجتماعی تفسیر شده است. تمایل به حل مشکلات کوچک و بزرگ زندگی روزمره یک نیروی محرک ضروری است. نتیجه آن تمایل به سازگاری با ساختارهای جدید و ناشناخته است. این توانایی سازگاری در توانایی جذب شدن به محیط موثر است که از طریق آن مهارت‌های جدید به دانش و مهارت‌های موجود متصل می‌شوند.